Przeszłość powraca cz. 1

Stałam oparta o ścianę, trzymając w ręku papierosa. Dym ulatniał się z niego powoli, tworząc białą mgiełkę przed moimi oczami. W tle dudniła głośna muzyka, śmiechy i radosne wrzaski. Zaciągnęłam się po raz kolejny. Przed moimi oczami rozgrywała się właśnie ciekawa scena. Wysoka, mocno umalowana dziewczyna flirtowała z dwoma chłopakami jednocześnie, co zresztą chyba im się podobało bo szczerzyli się do niej jak debile. W tym momencie podszedł do nich jakiś mężczyzna, zaczął krzyczeć na dziewczynę i wyzywać ją od dziwek. Rozbawiła mnie postawa kobiety, która zupełnie się tym nie przejęła i jak gdyby nigdy nic, kontynuowała swoje gierki z dwoma chłopcami. 

Nagle stanął przede mną jakiś chłopak i kiedy uniosłam wzrok, poczułam gulę w gardle a moje serce momentalnie zabiło szybciej.

- Cześć. - powiedział nieśmiało.

- Cześć. - odpowiedziałam, starając się aby moja wypowiedź zabrzmiała jak najbardziej oschle i obojętnie.

Jak mógł tak normalnie rozmawiać ze mną teraz po tym wszystkim?! - krzyknęłam w myślach rozzłoszczona. Miałam ochotę go uderzyć i zrobiłabym to, gdyby nie to, że chwilę po tym uśmiechnął się i odezwał swoim cudownym głosem, któremu nie sposób się było oprzeć:

- Ładnie wyglądasz, nic się nie zmieniłaś.

Na widok tego uśmiechu zmiękły mi kolana. Miałam ochotę rzucić mu się na szyję i powiedzieć, jak bardzo tęskniłam. Jednak moje uczucie szczęścia zniknęło tak szybko, jak się pojawiło. Podeszła do nas jego nowa dziewczyna, wieszając się na Nim i całując go w policzek. Po chwili spojrzała na mnie i wyciągnęła rękę ze słowami:

- Cześć, jestem Anabelle.

 Zignorowałam wysuniętą w moją stronę dłoń i warknęłam ze złością do Jace'a:

- Tak? Za to Ty się zmieniłeś, i to bardzo.

Zaciągnęłam się jeszcze raz papierosem i ruszyłam w stronę baru, omijając ich i specjalnie trącając ramieniem Anabelle.